Sortowanie przez scalanie
Dzieli listę na pół, sortuje każdą połowę, a potem scala obie połowy w jedną posortowaną listę.
- Ω(n log n)
- Θ(n log n)
- O(n log n)
- O(n)
- tak
- nie
Najlepszy przypadek: jak czas rośnie z rozmiarem listy n, gdy dane są dla tego algorytmu najłatwiejsze.
Średni: jak czas zwykle rośnie z n. Przy n² dwa razy więcej wartości sortuje się około czterech razy dłużej; n log n rośnie dużo wolniej.
Najgorszy przypadek: jak rośnie czas przy najtrudniejszych danych. Ważny, gdy sortowanie nigdy nie może zwolnić.
Pamięć: ile dodatkowej pamięci potrzeba poza listą. 1 to kilka zmiennych, n to kopia listy.
Stabilny: dwie równe wartości zachowują pierwotną kolejność. Ważne przy sortowaniu rekordów według jednego pola.
Bez dodatkowej pamięci: sortuje w samej liście, bez drugiej listy.
- porównywanie
- przenoszenie
- na właściwym miejscu
Spróbuj: Wybierz listę z małą liczbą różnych wartości. Gdy dwie są równe, najpierw brana jest ta z lewej połowy, więc ich kolejność się nie zmienia.
Jak to działa
Dziel listę na coraz mniejsze kawałki, aż w każdym zostanie jedna wartość. Taki kawałek jest już posortowany. Potem scalaj kawałki parami: porównuj pierwsze wartości obu kawałków i za każdym razem bierz mniejszą. Uniesiony rząd w animacji to dodatkowa pamięć zajęta podczas scalania.
Kiedy warto go użyć
Gdy sortowanie ma być szybkie nawet w najgorszym przypadku, a równe wartości nie mogą zamienić się miejscami. Z odmiany tego algorytmu korzystają Python i Java. Wadą jest to, że potrzebuje dodatkowej pamięci.